Ο «Σοφιστής» είναι δύσκολος διάλογος. Δεν διαβάζεται πολύ και δεν διδάσκεται συχνά. Ο τίτλος θα μπορούσε και να θεωρηθεί παραπλανητικός για τον αναγνώστη, εάν δεν υπήρχε ο υπότιτλος: «η περί του όντος, λογικός». Θα πίστευαν πολλοί ότι ο Πλάτων αποφασίζει να συγκρουσθεί πια με τους ενοχλητικούς σοφιστές και γράφει τον διάλογο ως τελειωτικό κτύπημα εναντίον τους. Αυτό υπάρχει στην συζήτηση, δεν είναι όμως η κριτική ματιά στην σοφιστική το κύριο θέμα του διαλόγου. Η όλη συζήτηση γύρω από το ερώτημα: «τί είναι αυτός που ονομάζουμε σοφιστή, πώς ορίζεται ο σοφιστής, με έναν ή πολλούς τρόπους;», δεν είναι παρά η πύλη πού οδηγεί στον δρόμο για τα πιο δύσκολα, για το καίριο φιλοσοφικό ερώτημα: τι σημαίνει η λέξη «όν»; Τί εννοούμε, ερωτά ο ξένος, όταν λέμε «το όν»; Γιατί, πράγματι, έως τώρα πιστεύαμε ότι είχαμε καταλάβει την σημασία του, τώρα όμως γεννιέται σε εμάς η απορία: «τι ποτέ βούλεσθαι σημαίνειν οπόταν ον φθέγγησθαι».