Η ανασκαφή του ιερού της Αρτέμιδος Βραυρωνίας είναι η σημαντικώτερη στην Αττική κατά τον 20ο αιώνα.  Η αποκάλυψή του, η αναστήλωση της στοάς κατά τρόπο επιστημονικό, που ξεπερνά τις σημερινές περί αναστηλώσεων ελληνικές αντιλήψεις, η εύρεση πολύτιμων επιγραφών, γλυπτών, εξαίρετης μικροτεχνίας, η οικοδόμηση του μουσείου, αποτελούν επιτεύγματα του Ιωάννη Κ. Παπαδημητρίου (1904-1963), Εφόρου των Αρχαιοτήτων Αττικής και κατόπιν Γενικού Εφόρου και Γενικού Διευθυντού Αρχαιοτήτων και Αναστηλώσεως. Η ανασκαφή είχε συντελεσθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της έως το 1963 αλλά ο ανασκαφέας δεν είχε τη χαρά της δημοσίευσης από τον ίδιο, των πνευματικών του κόπων. Από τους επιστημονικούς του συνεργάτες της δεύτερης περιόδου της ανασκαφής (1955/1963) ο Χαράλαμπος Μπούρας και η Βερόνικα Μητσοπούλου-Λεόν δημοσίευσαν υποδειγματικώς, ο πρώτος τη στοά του ιερού και η δεύτερη τα ειδώλια, που απέδωσε η ανασκαφή.Ο Γιώργος Δεσπίνης δεν υπήρξε συνεργάτης του Παπαδημητρίου αλλά δέχτηκε ευχαρίστως να εκπονήσει τη δημοσίευση των γλυπτών του ιερού. Πρόλαβε να συντάξει μόνον τον κατάλογό τους χωρίς τον συμπληρωματικό σχολιασμό, έργο που εμπόδισε η κακή μοίρα. Μετά τον θάνατό του (13 Σεπτ. 2014) η σύζυγός του Καίτη Δεσπίνη και ο συμπαραστάτης του Άγγελος Ζαρκάδας έδωσαν στο χειρόγραφο την τελική, εκδοτικώς, μορφή την οποία η Εταιρεία παρουσιάζει ως  την τελευταία προσφορά του αείμνηστου Γιώργου Δεσπίνη. Το έργο είναι πλήρες και εικονογραφείται με τις εξαίρετες φωτογραφίες του φωτογράφου του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου E. F. Gehnen.