Στη μονογραφία αυτή, με σημείο εκκίνησης τη σύγκρουση που είναι γνωστή ως «ρεμπελιό των ποπολάρων», επιχειρείται μια ανάγνωση της κοινωνικής διαστρωμάτωσης και των αντίστοιχων νοοτροπιών του αστικού πληθυσμού της Ζακύνθου στο α΄ μισό του 17ου αι. Παράλληλα, εξετάζονται οι τρόποι με τους οποίους το κυρίαρχο βενετικό παράδειγμα επιβλήθηκε στον χώρο του Ιονίου, παράγοντας συμπεριφορές αντίστοιχες με αυτές του βενετικού κέντρου.