Η παρούσα εργασία εντάσσεται σε ένα ευρύ πεδίο έρευνας, εκείνο της Ιατρικής της Αυτοκρατορικής περιόδου της Ρώμης, θέμα επίκαιρο στην όλη συζήτηση περί Αρχαίας Ιστοριογραφίας λόγω και της στενής σύνδεσής της με παράλληλες και βασικές μεθόδους έρευνας, όπως τις σχέσεις ανάμεσα σε κοινωνικές δυναμικές και σε οικονομικές ωθήσεις, και ακόμη μεταξύ πολιτιστικής διάστασης και πολιτικής εξουσίας: ακριβώς εδώ, σε ένα λεπτό και συχνά ακαθόριστο διάστημα μεταξύ Ιατρικής και εξουσίας, τοποθετείται η μορφή και το έργο του Ανδρόμαχου, με καταγωγή από το νησί της Κρήτης, αρχίατρου του αυτοκράτορα Νέρωνα.
Το βιβλίο αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια. Τα πρώτα τρία ασχολούνται με το έργο του Ανδρόμαχου: αρχικά, με τη σύνθεση ενός πολυδύναμου φαρμάκου κατά των δηλητηριάσεων, εξαιρετικής αποτελεσματικότητας. Στο επόμενο, αναφέρονται οι φαρμακολογικά δραστικές ουσίες, συχνά σπάνιες και ακριβές, απαραίτητες για την παρασκευή του «θαυματουργού» αντίδοτου. Στο τρίτο, περιγράφεται το πυκνό και περίπλοκο πλέγμα συμφερόντων –πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών–, όπως αυτό εμφανίζεται στο κείμενο του Ανδρόμαχου και που ταυτόχρονα επηρεάζει τη στάση του Νέρωνα εντός της αυλής του, καθώς και απέναντι στην επαρχία Κρήτη-Κυρηναϊκή, καθόλου συμπτωματικά πατρίδα του αρχίατρου. Ακολουθεί το τέταρτο, τελευταίο κεφάλαιο, με χαρακτήρα καθαρά προσωπογραφίας, με πρόθεση να δείξει πόσο ισχυρή και βαθιά ριζωμένη ήταν η ιατρική παράδοση σε μια νήσο που μεταξύ 3ου π.Χ. και 4ου μ.Χ. αιώνα υποδέχθηκε και φιλοξένησε πολλούς περίφημους γιατρούς, και στη συνέχεια γέννησε δικούς της, τόσο ικανούς ώστε να καταλάβουν θέσεις στην αυλή της Ρώμης, όπως ο Ανδρόμαχος και ο γιος του με το αυτό όνομα, αρχίατρος σχεδόν σίγουρα και εκείνος, στους αυτοκράτορες Φλάβιους.