«Ο ορφισμός, στο βαθμό που μπορούμε να τον γνωρίζουμε, αναπτύσσεται στους κόλπους του ελληνικού κόσμου του 6ου αι. π.Χ. Το κίνημα αμφισβητεί την κοινή τότε πεποίθηση για τη ριζική ετερογένεια μεταξύ θεών και ανθρώπων. Οικοδομείται πάνω στη σχετική με την αγνότητα ανησυχία και πάνω στο φόβο για την τύχη που επιφυλάσσεται στην ψυχή στον άλλο κόσμο».