Ο Γεώργιος Π. Αναγνωστόπουλος, καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το 1927 μέχρι το 1936, είναι μια παραγνωρισμένη μορφή της ελληνικής Γλωσσολογίας – και αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στον πρόωρο θάνατό του το 1936, σε ηλικία μόλις 52 ετών.

Στον τόμο αυτό περιλαμβάνονται τα κείμενα «Η ελληνική κατά τους αλεξανδρινούς και ρωμαϊκούς χρόνους», «Μεσαιωνική ελληνική», «Νεοτέρα ελληνική», «Γραμματική και σύνταξις» και «Ορθογραφία», που δημοσιεύτηκαν στον τόμο «Ελλάς» της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας το 1934 (και στη β´ έκδοση, 1956, σελ. 89–111).

Αν και γραμμένα πολλά χρόνια πριν, και με δεδομένο ότι η εικόνα που έχουμε σήμερα για πολλά ζητήματα της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας της ελληνιστικής, της μεσαιωνικής και της σύγχρονης εποχής έχει αλλάξει αρκετά, τα κείμενα διατηρούν το ενδιαφέρον τους όχι μόνο ως απόψεις ενός σπουδαίου ερευνητή και βαθύ γνώστη της επιστήμης της εποχής του αλλά και ως μια σύντομη αλλά περιεκτική εισαγωγή στη μελέτη αυτών των κρίσιμων περιόδων για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας.