Στο “Περί Ενυπνίων” ο Συνέσιος πραγματεύεται τα όνειρα και υμνεί την ονειρομαντική, αλλά απομακρύνεται από την παραδοσιακή της θεώρηση. Εγκαταλείπει τις γενικές αρχές και τις κατηγοριοποιήσεις των ονειροκριτών, προσεγγίζει την ονειρική πραγματικότητα ως ένα χώρο αμιγώς προσωπικό και προτείνει έναν τρόπο ερμηνείας των ονείρων που εστιάζει στον άνθρωπο και τη μοναδικότητά του. Η πρότασή του δεν αποτελεί την κεντρική ιδέα του έργου ή την κύρια φιλοσοφική του μέριμνα, καθώς, παρά τον έπαινο της ονειρομαντείας, ο Συνέσιος δεν επικεντρώνεται στο μήνυμα που φέρει το όνειρο, αντίθετα, προσεγγίζει τα όνειρα με τρόπο θεωρητικό και φιλοσοφικό, εστιάζει στην πηγή, την προέλευση και τον τρόπο γένεσής τους και όχι στην ερμηνεία και τον αποσυμβολισμό τους. Παρά το εγκώμιο της ονειρομαντικής, παραμερίζει τον παραδοσιακό της στόχο, την πρόβλεψη του μέλλοντος, και επικεντρώνεται στην ουσιωδέστερη προσφορά των ονείρων που είναι η θέαση των “τέλειων Όντων” (Περί Ενυπνίων, 134D).