Εδώ προβάλλει ένας άλλος Λυσίας, βαθύς γνώστης της διαδρομής της Αθηναϊκής δημοκρατίας από τη γένεσή της -όπως καταγράφεται στον «Επιτάφιο» - προστάτης των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, με οικολογική συνείδηση και υπερασπιστής της Ολυμπιακής Ιδέας, όπως εξυμνείται στον «Ολυμπιακό» του λόγο.

Οι ρητορικοί λόγοι του Λυσία θεωρούνται από τους αρχαίους κριτικούς ως πρότυπα γνήσιου και καθαρού έντεχνου αττικού λόγου. Το ύφος του Λυσία είναι ζωηρό, πειστικό με μία όχι ευκόλως προσδιορίσιμη γοητεία. Η έκφρασή του είναι συνοπτική, ρευστή και σαφής. Χαρακτηριστικά του λόγου τού Λυσία η καθημερινή αλλά αξιοπρεπής γλώσσα, η έλλειψη ποιητικού λεξιλογίου και ασυνήθιστων εκφράσεων καθώς και η περιορισμένη χρήση της μεταφοράς.