Ο Μέγας Αλέξανδρος δε λειτούργησε ως κατακτητής αλλά ως τιμωρός ενός λαού που ό,τι δεν πέτυχε με τα όπλα στο Μαραθώνα, τη Σαλαμίνα, τις Πλαταιές, σχεδόν το πέτυχε αργότερα με το χρήμα σε βάρος της χώρας μας. Εξαγοράζοντας συνειδήσεις και εκμαυλίζοντας ηγέτες, ενισχύοντας άλλοτε την Αθήνα, άλλοτε τη Σπάρτη και τελευταία τη Θήβα, ενέπλεξε τις ελληνικές πόλεις σε μακροχρόνιους αιματηρούς εμφύλιους πολέμους με την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» και πέτυχε την έξοδό του και τον έλεγχο στις Μικρασιατικές ελληνικές πόλεις και στη Μεσόγειο.