Η μελέτη αυτή πραγματεύεται την εξέλιξη της ευρωπαϊκής πόλης κατά το 15ο ως τις αρχές του 16ου αιώνα, μια εποχή πλούσια σε ανανεωτικά στοιχεία και πειραματισμούς. Επικεντρώνεται στη σχέση του αστικού χώρου με τις υπάρχουσες αρχιτεκτονικές μορφές. Αναφέρει τις οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές συνθήκες που οδήγησαν στη μετατροπή των οικισμών και στη χάραξη του οδικού δικτύου. Η εποχή που ακολουθεί είναι μια περίοδος επιβεβαίωσης, εδραίωσης και εξωραϊσμού των αρχιτεκτονημάτων.