Οι Μεταμορφώσεις του Ποπλίου Οβιδίου Νάσωνος είναι ένα από τα πλέον πρωτότυπα και διορατικά αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ειδολογικά πολυσυλλεκτικό και ρητορικά στον ύψιστο βαθμό της ποιητικότητας εκλεπτυσμένο έπος, συνειλημμένο κατά μεγαλοφυή τρόπο ως συγκεφαλαίωση και ταυτόχρονα επανερμηνεία της ιστορίας της ανθρωπότητας επί τη βάσει μεταμορφωσιακών μύθων, επανεπεξεργάζεται τον μύθο ως σχόλιο ανθρωπολογικό, πολιτισμικό και πολιτικό διανοίγοντας έτσι στην Ποιητική το πεδίο της "μυθικής μεθόδου", που επρόκειτο να γνωρίσει σημαντική αναβάθμιση από τους μοντερνιστές ποιητές του 20ού αιώνα. Ο ποιητής ξετυλίγει την περιπέτεια της ανθρώπινης ψυχής ξεκινώντας στη μυθική περίοδο (Βιβλία I-V) από τον σκληρό αγώνα του ανθρώπου με τα πρωτογενή ένστικτα του έρωτα και του θανάτου, την απεγνωσμένη πάλη του με την τυχαιότητα και την τραγική μοίρα. Στην ηρωική περίοδο (Βιβλία V-XI) ο άνθρωπος γίνεται αυτόνομος ηθικός πρωταγωνιστής που ανακαλύπτει τη λογική του δεινότητα, συχνότερα όμως καταλήγει έρμαιο των κακών υπολογισμών του, του εγωισμού του και της αλαζονείας του. Την παρακμή του ανθρώπινου είδους σηματοδοτεί το κοινωνικά και πολιτικά χειραγωγούμενο υποκείμενο της ιστορικής περιόδου (Βιβλία XII-XV), ο άνθρωπος της μαζικής κοινωνίας με όλη την αλλοτριωμένη κακογουστιά και άφιλη σκληροκαρδία του. Ο σκοπός του έργου είναι διττός: Διαχρονικό ταξίδι στα στάδια της «ανθρώπινης κατάστασης» αλλά και αντίσταση στην μνημειωμένη και απάνθρωπη Roma aeterna του Αυγούστου. Οι Μεταμορφώσεις είναι δομημένες πάνω στην αντίθεση εξουσίας και αγάπης.