Η εργασία αυτή εξετάζει τα μεταβυζαντινά μνημεία του 17ου αιώνα στην Αιτωλοακαρνανία. Έχοντας ως κέντρο της το καθολικό της μονής του Αγίου Νικολάου Αετού Ξηρομέρου -ένα κατάγραφο σε πέντε ζώνες και χρονολογημένο μνημείο- αναφέρεται και στα άλλα τοιχογραφημένα μνημεία του νομού: στο καθολικό της μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρα στο Χρύσοβο Ναυπακτίας, στο καθολικό της μονής Προφήτου Ηλία στο Δραγαμέστο Αστακού, στο καθολικό της μονής του Αγίου Δημητρίου στον Αετό Ξηρομέρου, στο καθολικό της μονής του Αγίου Θωμά στον Εμπεσό Βάλτου και στους ναούς της Αγίας Παρασκευής Μπόικου στην Κατούνα, της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Γεωργίου στο Αρχοντοχώρι, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Αμβρακιά, του Αγίου Χαραλάμπους στην Αρειάδα Βάλτου, του Αγίου Ευθυμίου στην Κωνωπίνα.

Επισημαίνει τις ιδιαίτερες εικονογραφικές παραστάσεις του κύριου, αλλά και άλλων μνημείων του νομού και αναφέρεται σε εικονογραφικές ομοιότητες με άλλα μνημεία του ελλαδικού χώρου, τα οποία και αυτά κινούνται στο κλίμα και το πνεύμα της Σχολής της Βορειοδυτικής Ελλάδος.