Το ιερό της Δήμητρος στο Δίον της Πιερίας είναι το αρχαιότερο ιερό της θεάς που έχει ανασκαφεί στο βορειοελλαδικό χώρο. Βρίσκεται στην περιοχή των ιερών, νότια της πόλης και εκτός των τειχών, στις ανατολικές υπώρειες του πολύπτυχου όγκου του Ολύμπου. Είναι το πρώτο ιερό που συναντά σήμερα ο επισκέπτης του αρχαιολογικού πάρκου του Δίου. Η ανασκαφή του αποκάλυψε σιγά σιγά, από το 1973 και εξής, μια εντυπωσιακή σειρά ναών, βωμών, στοών και βοηθητικών κτισμάτων και έφερε στο φως χιλιάδες κινητών ευρημάτων, κυρίως αφιερωμάτων, που καταγράφουν την ιστορία του ιερού από τις αρχές του 5ου αι. π.Χ. ως τα τέλη του 4ου αι. μ.Χ.
Οι λύχνοι αποτελούν την πρώτη κατηγορία ευρημάτων του ιερού της Δήμητρος που δημοσιεύεται συστηματικά. Στα σωζόμενα παραδείγματα μπορεί να δει κανείς την τεχνική και τεχνολογική, τυπολογική και τεχνοτροπική τους εξέλιξη κατά τους κλασικούς, ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.