Η συγγραφή αυτοτελούς έργου στο οποίο γινόταν πραγμάτευση των σχετικών με τα ιοβόλα ζώα, δηλ. για τα ζώα εκείνα, τα οποία με το τσίμπημα ή το δάγκωμά τους, εναποθέτουν στο τραύμα το δηλητήριό τους, τον ιόν, που είναι δυνατόν να προκαλέσει από ένα απλό ερύθημα ή οίδημα έως και θάνατο του δηχθέντος, εντοπίζεται στον τέταρτο προχριστιανικό αιώνα και συνδέεται με το όνομα του Θεοφράστου του Ερέσιου (π.371/0-287/6). Ακολούθως ιδιαίτερα συγγράμματα με το ίδιο θέμα έχουν συνταχθεί από αρκετούς γιατρούς, ενώ άλλοι έχουν εντάξει σχετικές ενότητες σε ευρύτερου περιεχομένου έργα τους, συνήθως φαρμακολογικά̇͘͘͘∙̇͘͘ τέλος με το όνομα πολλών γιατρών συνδέεται η σύνθεση φαρμάκων κατά ιοβόλων, χωρίς όμως να μαρτυρείται η συγγραφή από αυτούς και του έργου, στο οποίο ήταν ενταγμένο το σχετικό θεραπευτικό βοήθημα.