Το «Πριγκιπάτο του Μορέως», η Νέα Γαλλία, όπως είχε ονομάσει ο Πάπας την ηγεμονία που ίδρυσαν οι Γάλλοι ιππότες της Δ’ Σταυροφορίας στην Πελοπόννησο, είναι πολύ λίγο γνωστό στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. (. . .) Το βιβλίο αυτό είναι μια συνάντηση με πρόσωπα και πράγματα του παλαιού - μεσαιωνικού - κόσμου. Είναι η φωνή της υποκειμενικής ψυχής μέσα όμως από μιά, όσο μου ήταν δυνατόν, τεκμηριωμένη πληροφόρηση (. . .) Δύο αιώνων συμβίωση Φράγκων και Ελλήνων δεν μπορείς να την προσπεράσεις βιαστικά. Οι Φράγκοι αναντίρρητα «ήρξαν χειρών αδίκων», ήταν οι εισβολείς. Αλλά δεν ήταν μόνο εισβολείς. Ήταν και οι φορείς ενός άλλου πνεύματος, ενός άλλου τρόπου ζωής. Η ιστορία τους είναι ενσωματωμένη στη δική μας ιστορία, στις δικές μας υστεροβυζαντινές καταβολές. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]