Αντικείμενο του βιβλίου είναι οι σχέσεις της μονής των Βενεδικτίνων του San Giorgio Maggiore της Βενετίας με τον ελληνικό χώρο στη διάρκεια του ύστερου Μεσαίωνα. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η μελέτη ορίζεται από την εξάπλωση της λατινικής Εκκλησίας και την οικονομική και πολιτική διείσδυση της Βενετίας στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου κατά την περίοδο από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα. Η μελέτη των σχέσεων των Βενεδικτίνων του San Giorgio Maggiore με την Ανατολή φωτίζει πτυχές της ιστορίας ενός σημαντικού μοναστηριακού ιδρύματος της βενετικής λιμνοθάλασσας και ταυτόχρονα αναδεικνύει ενδιαφέρουσες όψεις της επεκτατικής πολιτικής της Βενετίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης του ελληνικού χώρου από τους Δυτικούς κατά τον ύστερο Μεσαίωνα.