Η κλασική αυτή μελέτη για την ισχυρή επιρροή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού στους Γερμανούς συγγραφείς, από τον 18ο αιώνα και εξής, άρχισε να γράφεται το 1933, τη χρονιά που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία. Λίγο μετά την έκδοσή της, το 1935, συμπεριλήφθηκε στον ναζιστικό Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων.

Ξεκινώντας από τον Johann Joachim Winckelmann (1717–68), ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην εισαγωγή των ελληνιστικών ιδεών στη γερμανική πνευματική παράδοση, η μελέτη εξετάζει με χρονολογική σειρά φυσιογνωμίες όπως οι Goethe, Schiller και Heine, αποκαλύπτοντας τη σχέση ανάμεσα σε αυτές τις ιδέες και την αποκρυστάλλωση μιας ξεκάθαρης γερμανικής ταυτότητας.