Ἡ παροῦσα ἐργασία ἀπετέλεσε τὸ πρὸ εἰκοσαετίας ἐπιστημονικὸν διαπιστευτήριον τῆς κ. Ἑλ. Γιαννακοπούλου. Ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν πρώτην δημοσίευσίν της εἰς τὸ καθ’ ὅλα ἔγκριτον ἐπιστημονικὸν περιοδικὸν σύγγραμμα τοῦ δευτεροθρόνου παλαιφάτου πατριαρχείου Ἐκκλησιαστικὸς Φάρος τῷ 2007 καὶ τὰ ὅσα διθυραμβικὰ ἐπακόλουθα αὐτῆς τῆς δημοσιεύσεως ἐλέχθησαν. Μάλιστα ἔκτοτε, δι’ αὐτῆς τῆς πρωτολείου πλὴν ἐμπεριστάτης μελέτης κατέστη πασιφανὲς καὶ πανθομολογούμενον ὅτι ἡ κ. Ἑλ. Γιαννακοπούλου θὰ ἡγηθῇ τῶν κανονολόγων τῆς γενεᾶς της, ὅπερ και ἐπηληθεύθη.
Ἡ κ. Ἑλ. Γιαννακοπούλου ἐρευνῶσα, διδάσκουσα καὶ συγγράφουσα κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ὁμηλίκων ὁμοτέχνων της. Ὁ λόγος της λιτός, ἐμπερίστατος, διεισδυτικός, ἐπιστημονικῶς ἄρτιος καὶ διαχρονικός, ἐπιλέγει τὴν σαφήνειαν καὶ τὴν ᾀείποτε πηγαίαν τεκμηρίωσιν. Ἐκ τῆς γραφῆς της ἀπουσιάζει, καὶ ὀρθῶς, πᾶσα προχειρότης, πλατυασμός, σολοικισμοὶ καὶ βεβαίως ἡ ἀπᾴδουσα ἐν προκειμένῳ λογοτεχνίζουσα ἐκφραστικὴ μορφή.
Ὅταν ἐδημοσιεύθη τὸ πρῶτον ἡ παροῦσα πραγματεία ὑπὸ τῆς συγγραφέως, ἐχούσης ἐξαντλήσει πλήρως τὸ θέμα, ἐθεωρήθη ὅτι ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἀνακαλυφθῇ νέα πρωτογενὴς πηγή, ἐπειδὴ οὐδὲν παρέλειψεν αὕτη καὶ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς μεθοδολογικῶς σφαιρικῆς ἐπεξεργασίας τοῦ θέματος, οὐδὲν νέον πρόκειται, ἢ μᾶλλον δύναται νὰ γραφῇ, χωρὶς ν’ ἀποτελῇ ἐπανάληψιν τῶν πορισμάτων τῆς ἐρεύνης της. Καὶ πράγματι ἡ ἀνὰ χεῖρας μελέτη ἀπὸ εἰκοσαετίας εἶνε διαχρονικὸν κείμενον ἀναφορᾶς. Ἡ παροῦσα ἔκδοσις ἁπλῶς λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὰ ἐν τῷ μεταξὺ γραφέντα εἰς τὸ ἑλληνοῤῥωμαϊκὸν δίκαιον, τὰ ὁποῖα ἐντάσσει εἰς τὴν προβληματικὴν τῆς ἐργασίας της, ὄντα ἐν τέλει ἐπαληθευτικὰ τῶν ἀρχικῶν της θέσεων.
Ἐν κατακλεῖδι ὀφείλω νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ Παν. Χριστινάκης, τότε καθηγητής της, ἀπεδείχθη πράγματι μέγας διδάσκαλος, διότι ἐφήρμοσε ἐκεῖνο τὸ παλαιὸν ἀπόφθεγμα ὅτι ἡ ἐπιτυχία ἑνὸς διδασκάλου ἔγκειται εἰς τὸ νὰ τὸν ὑπερβῇ ἐπιστημονικῶς ὁ μαθητής του. Ἐδῶ δὲ ἡ κ. Ἑλ. Γιαννακοπούλου οὐ μόνον ὑπερέβη τὸν διδάσκαλόν της, ἀλλὰ κατέστη ἡ ἰδία ἀφετηρία νέων κατευθύνσεων εἰς τὸ κανονικὸν δίκαιον πρὸς δόξαν τοῦ διδασκάλου της.
Κατακλείων τὸ μικρὸν τοῦτο σημείωμα ὑπομιμνῄσκομαι τῆς πρώτης ἀντιδράσεώς μου ὅταν, ἐκεῖνο τὸ ἔαρ τοῦ μακρυνοῦ 2008, ἀνέγνωσα αὐτὴν τὴν μελέτην, θεωρήσας ὅτι ἡ συγγραφεὺς ὑπόσχεται πολλά. Καὶ πράγματι ἡ ἔκτοτε συνεχῶς προβαλλομένη ἀρτιότης τῆς ἐρεύνης, τοῦ περιεχομένου, τῆς γραφῆς, τῆς συνθέσεως καὶ τῆς πρωτοτυπίας τῶν μελετῶν της ἀπεδείξατο ὅτι δικαιωματικῶς κατέκτησε τοῦτο τὸ ὑψηλὸν ἐπιστημονικὸν βάθρον ἰδίαις δυνάμεσι…
[Από τον Πρόλογο του βιβλίου του Κυρ. Νικολάου-Πατραγά]