Au cœur de la Bactriane antique, Aï Khanoum incarne l’une des rencontres les plus saisissantes entre monde grec et traditions orientales.
Explorée entre 1965 et 1978 par la Délégation archéologique française en Afghanistan, cette ville fondée par Alexandre le Grand ou l’un de ses successeurs, à la frontière actuelle entre l’Afghanistan et le Tadjikistan, est l’une des fondations hellénistiques les mieux connues dans la partie orientale du monde grec. Par l’ampleur de ses monuments, elle compte parmi les sites les plus spectaculaires de la région.
Souvent décrite comme une ville grecque dotée d’équipements familiers – théâtre, gymnase, fontaines –, Aï Khanoum fut surtout une ville royale, aménagée par les souverains séleucides puis gréco-bactriens dont elle constitua l’une des capitales.
Cet ouvrage est consacré à l’étude de son principal sanctuaire, restitué grâce aux archives des fouilles menées entre 1968 et 1973. Installé au centre de la ville, sur une terrasse dominante, le sanctuaire abritait un temple massif, isolé au milieu d’une cour, qui marquait fortement le paysage urbain. Plusieurs fois reconstruit, parfois entièrement et à des intervalles rapprochés, il est l’un des rares monuments à avoir traversé toute l’histoire de la cité.
L’hypothèse développée ici est qu’il s’agissait d’un sanctuaire royal, étroitement associé aux souverains séleucides et gréco-bactriens, qui y rendaient un culte à des divinités protectrices d’origine bactrienne, achéménide et gréco-macédonienne.
| Συγγραφέας: | Laurianne Martinez-Sève |
| Τόπος έκδοσης: | Αθήνα |
| Εκδόσεις: | École française d’Athènes |
| ISBN: | 9782869586789 |
| Έτος έκδοσης: | 2025 |
| Δέσιμο: | Σκληρό εξώφυλλο |
| Διαστάσεις: | 29Χ22 |
| Σελίδες: | Α 772 + Β 346 |
Η Αϊ-Χανούμ, τοποθετημένη στην καρδιά της αρχαίας Βακτριανής, αποτελεί την ενσάρκωση μιας από τις πιο εντυπωσιακές συναντήσεις μεταξύ του ελληνικού κόσμου και των ανατολικών παραδόσεων.
Η πόλη αυτή —που ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο ή κάποιον από τους διαδόχους του στα σύγχρονα σύνορα Αφγανιστάν και Τατζικιστάν και ερευνήθηκε μεταξύ 1965 και 1978 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Αποστολή στο Αφγανιστάν— συγκαταλέγεται στις πιο γνωστές ελληνιστικές ιδρύσεις του ανατολικού ελληνικού κόσμου. Λόγω της μνημειακής της κλίμακας, κατατάσσεται ανάμεσα στους πιο εντυπωσιακούς αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής.
Αν και συχνά περιγράφεται ως μια ελληνική πόλη εξοπλισμένη με γνώριμες υποδομές —όπως θέατρο, γυμνάσιο και κρήνες— η Αϊ-Χανούμ υπήρξε, πάνω απ' όλα, μια βασιλική πόλη που αναπτύχθηκε από τους Σελευκίδες και, αργότερα, από τους Ελληνοβακτρίους ηγεμόνες, λειτουργώντας ως μία από τις πρωτεύουσές τους.
Το παρόν βιβλίο εστιάζει στη μελέτη του κεντρικού ιερού της πόλης, το οποίο ανασυντίθεται εδώ με βάση το αρχειακό υλικό των ανασκαφών που διεξήχθησαν μεταξύ 1968 και 1973. Το ιερό, το οποίο βρισκόταν στο κέντρο της πόλης πάνω σε υπερυψωμένο άνδηρο, περιλάμβανε έναν ογκώδη, ελεύθερα ιστάμενο ναό εντός αυλής — ένα οικοδόμημα που κυριαρχούσε στο αστικό τοπίο. Καθώς ανοικοδομήθηκε επανειλημμένα —ενίοτε εξ ολοκλήρου και σε σύντομα χρονικά διαστήματα— αποτελεί ένα από τα ελάχιστα μνημεία που διατηρήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας της πόλης.
Η υπόθεση που διατυπώνεται εδώ είναι ότι επρόκειτο για ένα βασιλικό ιερό, στενά συνδεδεμένο με τους Σελευκίδες και τους Ελληνοβακτρίους ηγεμόνες, οι οποίοι λάτρευαν εκεί θεότητες-προστάτες βακτριανής, αχαιμενιδικής και ελληνο-μακεδονικής προέλευσης.
* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με πρόσθετα μεταφορικά.
Λάβετε ενημερώσεις για προτάσεις και νέα είδη!