Ἡ νουβέλα Ἡ τιμὴ καὶ τὸ χρῆμα (πρώτη δημοσίευση τὸ 1912, πρώτη ἔκδοση σὲ βιβλίο τὸ 1914 στὴν Κέρκυρα), ἀπὸ τὰ ἀξιολογότερα ἀνάμεσα στὰ μεγάλης ἔκτασης ἀφηγηματικὰ ἔργα τοῦ Θεοτόκη, ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς ὥριμης καὶ τῆς πιὸ σημαντικῆς συγγραφικῆς περιόδου του, αὐτῆς ποὺ τοῦ προσέδωσε τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ εἰσηγητῆ ἢ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς κύριους εἰσηγητὲς τῆς κοινωνιστικῆς πεζογραφίας. Στὴν παροῦσα χρηστικὴ ἔκδοση τοῦ κειμένου, τὸ ὁποῖο συνοδεύεται ἀπὸ εἰσαγωγή, σχόλια καὶ γλωσσάρι, ἀναπαράγεται ἡ δεύτερη αὐτοτελὴς ἔκδοσή του σὲ βιβλίο, ποὺ ἔγινε τὸ 1921 στὴν Ἀθήνα. Ἡ Εἰσαγωγὴ ἑστιάζεται στὸν σχολιασμὸ τοῦ ζητήματος πῶς μιὰ ἐρωτικὴ ἱστορία, ποὺ μπλέκεται στὰ γρανάζια τοῦ θεσμοῦ τῆς προίκας, ὁδηγεῖται στὴν προβολὴ ἐλπιδοφόρων κοινωνικῶν μηνυμάτων μέσα ἀπὸ τὴ γυναικεία χειραφέτηση τῆς κεντρικῆς ἡρωίδας.