Πώς συνδέεται το άγρυπνο πουλί της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας ο έποψ/τσαλαπετεινός με τη μεσαιωνική περσική ποιητική παράδοση;
Τρεις επιφανείς ακαδημαϊκοί ανιχνεύουν τη συμβολική σημασία αυτού του πτηνού διαχρονικά και διαπολιτισμικά εστιάζοντας τόσο στους Όρνιθες του Αριστοφάνη όσο και στο πολύ μεταγενέστερο Συνέδριο των πουλιών του Πέρση ποιητή Αττάρ – έργα στα οποία ο έποψ έχει κομβικό ρόλο.
Πιο συγκεκριμένα, η ιρανολόγος Νεγκίν Γιαβάρι αναλύει τη σημασία του ποιήματος του Αττάρ, όπου τα πουλιά με οδηγό τους το σοφότερο όλων, τον έποπα, ξεκινούν ένα ταξίδι αναζήτησης του μυθικού βασιλιά τους, του πτηνού Σιμόργκ˙ η ισλαμολόγος Όλγκα Μ. Ντέιβιντσον διερευνά πώς το μυθικό πουλί Σιμόργκ συνδέεται στην κλασική περσική ποίηση με το αληθινό πουλί έποψ, ενώ ο καθηγητής Κλασικών Σπουδών και Συγκριτικής Λογοτεχνίας Γκρέγκορι Ναζ αναζητά τις συνδέσεις ανάμεσα στο Συνέδριο των πουλιών και τους αριστοφανικούς Όρνιθες εστιάζοντας στο λανθάνον νόημα της ιστορίας του έποπα.