Σκοπός της έρευνας αυτής είναι να διερευνήσει τη γλώσσα του Ανδρέα Λασκαράτου από γραμματική και λεξιλογική άποψη. Οι επιμέρους στόχοι της έρευνας είναι: α) να καταγραφούν οι καινοτομίες αλλά και οι ιδιαιτερότητες της γλώσσας του Ανδρέα Λασκαράτου, οι θέσεις του μέσα από τα ποιήματα και τα πεζά κείμενά του, καθώς, επίσης, και οι ιδιαιτερότητες του κεφαλλονίτικου γλωσσικού ιδιώματος, β) να επιχειρηθεί η διευκρίνιση των παραγόντων (κοινωνικών, πολιτικών, ιδεολογικών, θρησκευτικών κ.λπ.) που τον οδήγησαν να εφεύρει έναν νέο τύπο γλώσσας, που μοιάζει, αλλά δεν είναι ίδιος με τον κεφαλλονίτικο, γ) να διερευνηθούν τα στοιχεία που αφορούν τη φωνολογία, τη μορφολογία, την ορθογραφία τόσο στο ποιητικό όσο και στο πεζογραφικό του έργο, δ) να δοθούν πληροφορίες για την εργογραφία του συγγραφέα, ε) να ανιχνευτούν ενδεχόμενα ιδεολογικά μηνύματα, τα οποία προκύπτουν και στ) να αναζητηθούν οι παράγοντες που συνετέλεσαν στη διαμόρφωση της γλώσσας του Ανδρέα Λασκαράτου. Η μέθοδος που επιλέχθηκε για τη διεξαγωγή της παρούσας διερευνητικής διαδικασίας είναι η ποιοτική έρευνα και η επιτόπια παρατήρηση. Η ποιοτική προσέγγιση στην έρευνα στοχεύει στη, σε βάθος, διερεύνηση και κατανόηση των κοινωνικών φαινομένων. Στόχος της είναι η ολιστική κατανόηση. Η επιτόπια παρατήρηση συνίσταται στην παρατήρηση μιας συμπεριφοράς (ή ενός φαινομένου) εντός του περιβάλλοντος, στο οποίο εκδηλώνεται. Τα δεδομένα που προέκυψαν, μέσα από εκτενή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας, εξασφαλίζουν πληθώρα συντεταγμένων και όρων διερεύνησης του θέματος και οδηγούν στα εξής αποτελέσματα: α) Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά που διέπουν την προσωπικότητα του Ανδρέα Λασκαράτου είναι η αγωνιστικότητα, ο στοχασμός και η εντιμότητα. Είναι ο αγωνιστής στοχαστής, που έκανε τριπλό αγώνα στη ζωή του, πολιτικό, γλωσσικό και ηθικό, με ευθύνη, ήθος και ψυχική δύναμη. 10 β) Πλανήθηκε αρκετά στα διάφορα κοινωνικο-πολιτικά ζητήματα, μη μπορώντας να απαγκιστρωθεί, ολοκληρωτικά, από την ταξική του θέση. Παρόλα αυτά παρέμεινε βαθιά ανθρωπιστής. γ) Η προσφορά του Ανδρέα Λασκαράτου στην καθιέρωση της δημοτικής δεν εκτιμήθηκε όσο άξιζε. Η γλώσσα του παρουσιάζει πολλές ιδιομορφίες. Άλλοτε εμφανίζεται πρόχειρη, αναρχική και εκκεντρική και άλλοτε γίνεται εμπαθής και έντονη, ανάλογα με αυτό που επιχειρεί να εκφράσει. Διαμορφώνεται, έτσι, ένα συγκεκριμένο ατημέλητο σύστημα, το οποίο, ωστόσο, είναι δουλεμένο με επιμονή και συνέπεια. δ) Ο Λασκαράτος μένει αμετακίνητος στις θέσεις του. Στέκεται απέναντι σε κάθε κατεστημένο και δεν υποκύπτει ποτέ στις απόψεις εκείνων που έρχονται σε αντίθεση με τις ιδέες και τις αρχές του. Εργάζεται σκληρά για το συμφέρον των πολλών. ε) Εκφράζεται με μεγαλύτερη ελευθερία, δημιουργεί και συνθέτει νέες λέξεις, χρησιμοποιεί σχήματα και αναδεικνύει γλωσσικό υλικό από όλες τις φάσεις της ελληνικής γλώσσας. στ) Αδιαφορεί για την τήρηση των τύπων και ενδιαφέρεται μόνο για το αποτέλεσμα και την κατανόηση του λόγου του. Εισάγει, έτσι, δικά του γλωσσικά μοντέλα, καινοτομεί, αναδεικνύει καινούριους τύπους, συνθέτει φράσεις και παρωδίες, ενώ περνάει με μεγάλη ευκολία από τη σάτιρα στη σοβαρότητα του επιστημονικού κειμένου.