Αφορμή για την έκδοση στάθηκε η επέτειος των 20 χρόνων της Σχολής. Παρά όμως την επετειακή αφετηρία, εξ αρχής επιλέχθηκε η αποφυγή της δημιουργίας ενός τόμου τεκμηριωτικού του παραγόμενου έργου στη Σχολή.
Ο τόμος συγκροτήθηκε σε πέντε «διαλόγους» με την Αρχιτεκτονική ως κύριο συνομιλητή σε συζητήσεις με το Παρελθόν, την Πόλη, τη Φύση, τη Τέχνη και τη Τεχνολογία, άξονες όπου η Αρχιτεκτονική καλείται να διατυπώσει θέσεις και να προτείνει απαντήσεις στα μείζονα θέματα που η σχέση της μαζί τους επιβάλλει με τον κοινωνικό της ρόλο να διαπνέει κάθε προσέγγιση.
«Διάλογοι» γιατί στην Αρχιτεκτονική τα πάντα είναι «ανοικτά» προς συζήτηση ειδικά μέσα στο πλαίσιο της εκπαίδευσης και της έρευνας που η Σχολή διακονεί. «Διάλογοι» ανάμεσα σε διδάσκοντες/ουσες και διδασκόμενους/ες, ανάμεσα σε διδάσκοντες/ουσες από μεγάλο αριθμό αρχιτεκτονικών σχολών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα σε ερευνητές του ιδίου και συναφών πεδίων, αλλά και «διάλογοι» με τους φορείς και το ευρύ κοινό αναδεικνύοντας τη δυναμική της αρχιτεκτονικής στην κοινωνία όπως αυτή οφείλει να καλλιεργείται από τα χρόνια των σπουδών.
Σε κάθε «διάλογο αρχιτεκτονικής» συμμετέχουν ισοβαρώς η Πράξη και η Θεωρία, το Παρελθόν και το Παρόν, η Τεχνολογία αιχμής και η Παράδοση, προσέγγιση που αντικατοπτρίζει την εκπαιδευτική αντίληψη για τις σπουδές στη Σχολή και ευρύτερα τη «φύση» της ίδιας της Αρχιτεκτονικής.
Στις 280 σελίδες της έγχρωμης δίγλωσσης έκδοσης (ελληνικά–αγγλικά), διπλωματικές εργασίες που δίνουν έμφαση στην σχεδιαστική πλευρά της Αρχιτεκτονικής, ερευνητικές εργασίες που εμβαθύνουν σε θεωρητικά ζητήματα, διδακτορικές διατριβές που κομίζουν πολύτιμο πρωτογενές ερευνητικό υλικό, μεθόδους και ερμηνείες αλλά και δραστηριότητες που ενισχύουν την παρουσία της Σχολής πανελληνίως και διεθνώς προάγοντας τους προβληματισμούς υφαίνουν τον ιστό του τόμου αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα του αρχιτεκτονικού φαινομένου.
Ο τόμος απευθύνεται σε ένα ευρύ ενδιαφερόμενο και ευαισθητοποιημένο για τα ζητήματα του χώρου κοινό εντός και εκτός των ορίων της ακαδημαϊκής κοινότητας ευελπιστώντας να βρει ανταπόκριση στο σύνολο των συναδέλφων αρχιτεκτόνων, γενικότερα των μηχανικών αλλά και στο ευρύτερο κοινό οδηγώντας σε νέους ακόμα πιο γόνιμους «αρχιτεκτονικούς διαλόγους».