• Πώς εισέβαλε ο πόλεμος στην ζωή των Θεσσαλονικέων;
• Πώς «ξύπνησε» την πόλη η Ιστορία εκείνο το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940;
• Πώς στάθηκε όρθια η Θεσσαλονίκη μέχρι να εισβάλλουν οι Γερμανοί (09/04/41);

Ο Γ. Αναστασιάδης ανιχνεύει τις «απαντήσεις», αντλώντας «δροσερό νερό» μέσα από μαρτυρίες και κυρίως από τη λογοτεχνία μας που καταγράφει και ενίοτε «σκηνοθετεί» με τον δικό της τρόπο αυτή την ξαφνική μετάβαση από τη ρουτίνα της καθημερινότητας στις μέρες του μεγαλείου και της οδύνης.
Τα ανθολογημένα παραθέματα διασώζουν και αναδεικνύουν την αίσθηση της εποχής, την ιστορία της ανθρώπινης κλίμακας στους τόπους της πόλης: τους φόβους, τους καημούς, τις εξάρσεις των «συνηθισμένων ανθρώπων» και τις νέες λέξεις που μπαίνουν στη γλώσσα της συγκυρίας: «Επιστράτευση», «Μέτωπο», «Μετόπισθεν», «Συναγερμοί», «Βομβαρδισμοί», «Καταφύγια», «Συσκότιση» κ.λπ.
Επιβεβαιώνεται έτσι η διαπίστωση ότι η Πολιτική μας Ιστορία «αναπνέει» καλύτερα και εξιστορεί πιο ελκυστικά και πιο πειστικά, μέσα από κομμάτια και αποσπάσματα της λογοτεχνίας και της χρονογραφίας που έρχονται να δώσουν πνοή και χρώμα – ενίοτε και «κλειδιά ερμηνείας» – στον ιστοριογραφικό λόγο.