Ο Καλιόστρο, ο Μαντσόνι, ο Καμπανίλε και ο Πρατ σμίγουν σ' αυτό το βιβλίο-συμπίλημα, με μοναδικό συνδετικό στοιχείο τη στρατηγική του ψεύδους, της μεταμφίεσης, των καταχρήσεων της γλώσσας και της ειρωνικής αναστροφής αυτών των καταχρήσεων.
Ο Καλιόστρο ψεύδεται από συμφέρον, δέσμιος του ίδιου του μύθου του^. ο Μαντσόνι ειρωνεύεται, καταδικάζοντας τις λέξεις, μέσω του ρηματικού λόγου^. ο Καμπανίλε ψεύδεται από ειρωνεία^.  και ο Πρατ μας παρασύρει στο δικό του ψεύδος, εξαλείφοντας τα γεωγραφικά σύνορα κι απλώνοντας τις αποστάσεις και μαζί τους τη φαντασία μας.