Ἡ πρωτοφανής ἐπιτυχία τοῦ Α’ τόµου τῆς «Αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως», µέ τίς τολµηρές σκέψεις πού διατυπώσαµε, προκειµένου γιά βιβλίο τῆς κακῶς λεγόµενης βυζαντινῆς ἱστορίας, µᾶς ἐπιτρέπει µέ χαρά νά παρουσιάσουµε καί τόν Β’ τόµο, πού καλύπτει τή µακρά περίοδο ἀπό τούς διαδόχους τοῦ Ἰουστινιανοῦ µέχρι τήν Α’ ἅλωση τῆς Πόλης ἀπό τούς Σταυροφόρους (1204). Κατά τή µακρά αὐτή χρονική περίοδο, ἡ Αὐτοκρατορία χάνει σταδιακά τόν ρωµαϊκό της χαρακτήρα καί προσλαµβάνει µιά ἑλληνοµορφία, πού θά γίνει περισσότερο ἔντονη στήν τελευταία φάση, πού ἀτυχῶς ἔκλεισε µέ τήν Β’ ἅλωση τοῦ 1453. Στόχος µας δέν εἶναι νά ἀναφερθοῦµε µόνο στά πολεµικά καί στά θρησκευτικά γεγονότα, ἀλλά καί στήν ἐµφάνιση νέων λαῶν πού γιά πρώτη φορά ἐµφανίζονται στόν ἱστορικό στίβο. Πολλοί ἀπό τούς λαούς αὐτούς ἐξαφανίστηκαν µέσα στήν ἐναλλαγή τοῦ χρόνου, ἀλλά ὅλοι ἄφησαν κάποιο ἱστορικό ἀποτύπωµα. Κάποιοι, ὅµως, συνεχίζουν τήν ἱστορική τους πορεία, ἀφοῦ πῆραν ἀπό τήν Αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως τά ἀναγκαῖα καθοδηγητικά φῶτα.