Μόνον αυτός ως «φως οικών απρόσιτον», το οποίο όλα τα πράγματα ζητούν, μπορεί να ανοίξει στους «κρούοντας» και να δώσει στους «αιτούντας». Κανένα από τα δημιουργήματα δεν έχει τη δύναμη να ανοιχθεί σ' αυτόν που κρούει και να δείξει τι είναι, διότι χωρίς Αυτόν που είναι εν πάσιν αυτά δεν είναι τίποτα.

Αλλά όλα τα πράγματα αποκρίνονται σ' αυτόν που εν σοφή αγνωσία ζητεί να μάθει τι είναι αυτά ή πώς και προς τι υπάρχουν: «Εμείς από μόνα μας δεν είμαστε τίποτα ούτε από μόνα μας μπορούμε να σου δώσουμε κάποιαν απάντηση, διότι δεν έχουμε γνώση του εαυτού μας, αλλά μόνον αυτός [ο Θεός]^. διαμέσου του νοείν αυτού είμαστε ό,τι αυτός για μας θέλει, διατάζει και γνωρίζει. Όλα είμαστε άλαλα. Αυτός είναι εκείνος που μιλεί μέσα μας. Μόνο ο πλάστης μας γνωρίζει τι είμαστε, πώς είμαστε και για ποιο σκοπό. Αν επιθυμείς να μάθεις κάτι για τους εαυτούς μας, αυτό μην το αναζητείς σ' εμάς αλλά στον λόγο και στην αιτία μας. Εκεί θα ανακαλύψεις τα πάντα, ενώ αναζητείς τον Ένα. Και μόνο σ' Εκείνον μπορείς να ανακαλύψεις τον εαυτό σου»

Nicolaus Cusanus, Η σοφία της αγνωσίας, II, 13,179-180