Σε τούτη την πολύτιμη συλλογή δοκιμίων, ο Henri Poincaré ερευνά τα χαρακτηριστικά των μαθηματικών (την εποπτεία και τη λογική στα μαθηματικά, τη μέτρηση του χρόνου, την έννοια του χώρου και τις διαστάσεις του) και των φυσικών επιστημών (τη σχέση μεταξύ ανάλυσης και φυσικής, την αστρονομία, την ιστορία και το μέλλον της μαθηματικής φυσικής).

Για τον Henri Poincaré, ο σκοπός της επιστήμης δεν είναι η δράση. Η επιστήμη είναι χρήσιμη επειδή είναι αληθινή, αλλά δεν είναι αληθινή επειδή πρόκειται να είναι χρήσιμη. Δεν υπάρχει άλλος σκοπός από αυτή την ίδια, την ανιδιοτελή γνώση, την επιστήμη για την επιστήμη.