Πρόκειται για μια ιστορία των αρχαίων ελληνικών γραμμάτων από την ομηρική εποχή έως την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης, που απευθύνεται κυρίως σε μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου. Σκοπός του είναι να αποτελέσει βιβλίο αναφοράς, τόσο για την ευκαιριακή αναζήτηση πληροφοριών για κάποιο έργο, συγγραφέα ή γραμματειακό είδος ή, με συστηματική μελέτη, για την ανασύνθεση μιας ολοκληρωμένης εικόνας του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στην Εισαγωγή του βιβλίου ορίζονται με συντομία βασικές έννοιες και διακρίσεις του λόγου, τα όρια της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, και πληροφορίες για την παράδοση των κειμένων. Το κύριο μέρος διαιρείται σε πέντε κεφάλαια που περιγράφουν τα γραμματειακά είδη όπως αυτά εξελίχθηκαν στις αντίστοιχες περιόδους της ελληνικής αρχαιότητας. Προτάσσοντας σε κάθε περίοδο πλούσια σχόλια για τα ιστορικά συμφραζόμενά της, ο συγγραφέας πετυχαίνει να μην απομονώνονται τα πρόσωπα και τα πράγματα από τα γεγονότα που τα διαφωτίζουν. Στο τέλος παρατίθεται ευρετήριο των συγγραφέων και "Μικρό λεξικό φιλολογικών και αρχαιογνωστικών όρων".