Ο παρών τόμος συγκεντρώνει δέκα μελετήματα, σε καθένα από τα οποία προτείνονται και υποστηρίζονται εμφανείς ή λανθάνουσες, σκόπιμες ή ανεπίγνωστες, συγκλίσεις ή αποκλίσεις μεταξύ διαφορετικών αρχαίων έργων, οι οποίες διασυνδέουν, συμπληρωματικά ή αντιθετικά, τα εκάστοτε μικρο-κείμενα αναφοράς μεταξύ τους, αλλά και με το ευρύτερο πολιτιστικό συγκείμενο της δημιουργίας τους. Την ίδια στιγμή, και τα δέκα μελετήματα μπορούν να διαβαστούν ως ένα ενιαίο μακρο-κείμενο, το οποίο συμπεριλαμβάνει την αρχαία δραματουργία και θεατρική πρακτική ως ένα δίκτυο υπο-κείμενων και υπερ-κείμενων συγχρονικών διασυνδέσεων, το οποίο, παράλληλα, διαλέγεται διαχρονικά με ένα σύνθετο δίκτυο νεότερων θεωρητικών αναζητήσεων, στοχαστικών ανησυχιών και καλλιτεχνικών προσεγγίσεων του αρχαίου θεάτρου. Από αυτή τη σκοπιά, στόχος του βιβλίου στο σύνολό του και των επιμέρους συστατικών κεφαλαίων του είναι να ≪συζητήσει≫ διακειμενικές ή/και διαπαραστασιακές τομές και ρωγμές, οι οποίες μπορεί να φωτίσουν διαφορετικά το ερμηνευτικό δυναμικό των έργων αναφοράς διανοίγοντας νέες προοπτικές στη σύγκριση και την κρίση τους.