Τι θα είχε να προσφέρει ένα ακόμη βιβλίο για τις γλώσσες του κόσμου στα ελληνικά; Δεν έχει εξαντληθεί το θέμα ύστερα από γενικότερες μελέτες, μεταφρασμένες ή προσαρμοσμένες στη γλώσσα μας, ή ειδικότερες, γραμμένες από έμπειρους γλωσσο-παιδαγωγούς σε άμεση επαφή με την εκπαιδευτική πραγματικότητα στη χώρα μας;
Οι περιγραφές και αναλύσεις γλωσσών από γλωσσολόγους του εικοστού αιώνα ανά την υφήλιο αλλά και η έρευνα των τελευταίων εικοσιπέντε χρόνων στην ελληνική σχολική ή την «παγκόσμια» τάξη έχει πράγματι δώσει άφθονους καρπούς.
Οι ξένες γλώσσες, θα παρατηρούσαμε χαριτολογώντας δεν μας είναι πια τόσο ξένες. Αποτελούν μέρος της σύνθετης καθημερινότητάς μας, τις ακούμε, κάποιες τις αναγνωρίζουμε άλλες όχι, μερικές τις ψελλίζουμε, άλλες τις κατέχουμε σε διάφορους βαθμούς επάρκειας.
Αναλογιζόμενοι το γλωσσικό μας παρελθόν διαπιστώνουμε: δεν είμαστε πια μονόγλωσσοι. Άλλωστε κατά τον Ισπανό μελετητή Μιγκουέλ Strubell: «Οι μέρες του μονόγλωσσου ομιλητή τελειώνουν».