Η συλλογή διηγήσεων με τίτλο Ἀνάμνησις μερική περί τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω, τά λεγόμενα Πάτρια, έργο των αρχών του 16ου αιώνα, περιέχει πέντε αυτόνομες διηγήσεις που αφηγούνται θαύματα σχετικά με την ιδιαίτερη σχέση της Θεοτόκου με τον Άθω, την ίδρυση των μονών Βατοπεδίου και Ζωγράφου, την εμφάνιση των εφεστίων εικόνων της Θεοτόκου Πορταΐτισσας στη μονή Ιβήρων και του Αγίου Γεωργίου στη μονή Ζωγράφου, καθώς και την αφιέρωση του καθολικού της μονής Ξηροποτάμου στους αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες. Διασωσμένη σε πλήθος χειρογράφων από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, η συλλογή αποτελεί την παλαιότερη γνωστή σε μας προσπάθεια εξιστόρησης ενός παρελθόντος στο οποίο κυρίαρχη θέση έχουν τα θαύματα που καθιστούν τον Άθω και τις μονές του χώρο ιερό. Παρά το γεγονός ότι οι διηγήσεις δεν είναι κείμενα ιστοριογραφικά με την αυστηρή έννοια, καθίστανται, εντούτοις, σημαντικό εργαλείο κατανόησης του τρόπου ανάπτυξης και εξέλιξης της συλλογικής μνήμης των Αγιορειτών μοναχών, αναδεικνύοντας όψεις παλαιότερων μεσαιωνικών προφορικών παραδόσεων της χερσονήσου. Το βιβλίο αυτό είναι μια πρώτη απόπειρα μελέτης της αγιορειτικής αφηγηματικής παράδοσης, και εντάσσεται στην ευρύτερη κατανόηση του τρόπου σχηματισμού της συλλογικής μνήμης στον ορθόδοξο μοναχισμό και των τρόπων ανάδειξης ιερών τόπων κατά το πέρασμα από τον Μεσαίωνα στην πρώιμη Νεωτερικότητα.