Έχουμε στον «Πολιτικό» μία εκπληκτική ένδειξη – κατάδειξη αυτής της μεγαλοφυΐας του θειοτέρου των θειοτάτων Πλάτωνος, γιατί μέσα στον «Πολιτικό», ίσως καθαρότερα από κάθε άλλο σύγγραμμά του, κατορθώνει ο ίδιος να είναι αμφισβητητικός (. . .) του ίδιου του Πλάτωνος, του εαυτού του! Ο Πλάτων κατορθώνει να είναι αντιρρητικός του Πλάτωνος.