Η διαχρονική πορεία της μυλόπετρας και η ταύτισή της με την διαδρομή του παππού μου στην Θεσσαλονίκη από το 1905, όπως και των οικογενειών που την πλαισίωσαν, συμμετέχοντας στην μεταμόρφωσή της τα χρόνια που πέρασαν.

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν από την εποχή της τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση της πόλης, η πυρκαγιά που έκαψε το μεγαλύτερο τμήμα της, οι συνεχόμενοι πόλεμοι, η γερμανική κατοχή, ο εμφύλιος και τέλος το κυπριακό, άφησαν το αποτύπωμά τους στις γενιές που ακολούθησαν.

Η πόλη άλλαξε οριστικά για άλλη μια φορά και οι ίδιες διαδρομές δεν θα θυμίζουν πια εκείνες που έζησαν οι γονείς μας και εμείς στα παιδικά μας χρόνια, όταν ονειρευόμασταν το μέλλον, που τώρα στέκεται μπροστά μας αγνώριστο, ενώ τα λιγοστά παλιά κτήρια που έμειναν όρθια, παρά την γοητεία τους, αδυνατούν να αποκαλύψουν την ομορφιά της πριν την αλώσει η αντιπαροχή, όπως και οι μνήμες από την γειτονιά και τους κατοίκους της που έσβησαν αχνά μέσα στο άξενο της σημερινής πραγματικότητας.

Η αναφορά με επίκεντρο το εργοστάσιο και τις οικογένειες παράλληλα με την ιστορία των χρόνων αυτών αποτελεί και το περιεχόμενο του βιβλίου.