Ο Φιλελληνισμός ήταν η ιδεολογική και πολιτική κίνηση που εμφανίσθηκε σε μερικές χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική, πριν αλλά και μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ένα φαινόμενο συμπάθειας και ενθουσιασμού ορισμένων ανθρώπων, όχι μόνο των εθελοντών που ήρθαν στην Ελλάδα για να υποστηρίξουν τον αγώνα της εναντίον του δυνάστη Οθωμανού, αλλά και όσων συνέδραμαν οικονομικά με εράνους και δωρεές. Ήταν επίσης γνώρισμα χαρακτηριστικό ορισμένων ανθρώπων των Γραμμάτων, ποιητών, πεζογράφων, ζωγράφων, περιηγητών, που με δημοσιεύματα, διαλέξεις, ζωγραφικές και καλλιτεχνικές παραστάσεις, διαφώτιζαν το κοινό σχετικά με τον δίκαιο αγώνα των Ελλήνων.
  Στη Γαλλία τα γνωστότερα ονόματα φιλελλήνων είναι των Chateaubriand, Lamartine, Fauriel, Hugo, Fabvier, και άλλων. Στη Βρετανία, του ποιητή Byron, του πολιτικού Canning, των στρατηγών Church και Gordon, των ναυάρχων Cochrane και Hastings. Στη Γερμανία, του βασιλιά Λουδοβίκου, πατέρα του Όθωνα, των καθηγητών Krusius, Thiersch, των ποιητών Holderlin και Muller, στην Ιταλία, των στρατιωτικών Santorre Di Santa Rosa (Σανταρόζα), Tarella και άλλων.
  Στην Ελβετία του τραπεζίτη Eynard και του τυπογράφου-εκδότη Meyer, στη Ρωσία του ποιητή Pushkin, στην Πολωνία των ποιητών Mickiewicz, Slowacki και άλλων, στην Αμερική του γιατρού Howe, του καθηγητή στο Χάρβαρντ Everett, των ποιητών Bryant, Percival και άλλων, για να αναφέρω μερικά από τα γνωστότερα ονόματα.