Η έρευνα της ιστορίας της βενετοκρατίας στον ελληνικό χώρο επικεντρωνόταν για πολλές δεκαετίες στην ανάδειξη της πηγής, περισσότερο ή λιγότερο σημαντικής, την οποία εντόπιζαν κατά καιρούς οι ερευνητές στα διάφορα αρχεία και βιβλιοθήκες. Είτε συνιστούσαν ολόκληρες αρχειακές σειρές είτε ήταν μεμονωμένα έγγραφα, οι ως τότε άγνωστες και ανέκδοτες στον κύριο όγκο τους πηγές δημιούργησαν στη διαδρομή των χρόνων στέρεα θεμέλια, που προσφέρονται πλέον στη διάρθρωση προβληματισμένης ιστορικής σκέψης και σε ανοίγματα θεματικά και ερμηνευτικά. Τα βασικά συνεπώς υλικά για την αξιοποίηση των τεκμηρίων είναι πια σε ικανό βαθμό αποθησαυρισμένα και επιτρέπουν τη στροφή προς συνολικές προσεγγίσεις των πραγμάτων. Η ανά χείρας εργασία ανταποκρίνεται σαφώς στις ιστοριογραφικές αυτές απαιτήσεις, καθώς μας παραπέμπει σε συλλογικά φαινόμενα και συνθετικές θεωρήσεις του παρελθόντος.