Στο βιβλίο αυτό ο Θανάσης Π. Κουδούνης πραγματεύεται την ιστορία της αρχαίας ελληνικής γραμματείας απ’ τις απαρχές της, απ’ τον Όμηρο, έως την ύστατη φάση της, ως τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Πρόκειται για μιαν επιτομή της, όπου παρουσιάζεται ανά περιόδους η λογοτεχνία αλλά και ισότιμα ο φιλοσοφικός στοχασμός, ενώ γίνεται μνεία και των σχετικών επιστημονικών επιδόσεων. Η αλεξανδρινή εποχή, εν γένει η μετακλασική αρχαιότητα, καταβάλλεται προσπάθεια να εκτιμηθεί δεόντως – να μην είναι υπό τη βαριά σκιά των προγενέστερων περιόδων. Έμφαση επίσης δίδεται στην εσωτερική εξέλιξη των γραμματειακών γενών, των ποιητικών προπαντός, της επικής, αρχαϊκής λυρικής, δραματικής, αλεξανδρινής και βουκολικής ποίησης, αλλά και των φιλοσοφικών και κοσμολογικών θεωριών υπό την επήρεια πάντα των ιστορικών εξελίξεων που συντελούνται κατά την αρχαϊκή, κλασική, αλεξανδρινή και μετέπειτα εποχή. Με ξεχωριστή ευσυνειδησία ο συγγραφέας περιδιαβαίνει την αρχαία γραμματεία μας, αποτυπώνοντας συστηματικά το εύρος, το βάθος, αλλά και τη συνέχειά της. Η αρχαία ελληνική γραμματεία είναι ασφαλώς ενιαία· όμως, χωρίς να αίρεται το ενιαίο της, γνωρίζει και εσωτερικές αντιθέσεις, γεγονός που δεν διαφεύγει της προσοχής του. Το βιβλίο του Θανάση Κουδούνη είναι ένα έργο ουσιαστικού μόχθου που μπορεί εξίσου να είναι χρήσιμο και χρηστικό όχι μόνο για τον φιλόλογο και τον ιστορικό, αλλά και για κάθε αναγνώστη που αναζητεί ένα ολοκληρωμένο corpus-οδηγό που θα τον ταξιδέψει στον αξεπέραστο κόσμο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.