Οι Ολύμπιοι θεοί, οι μάντεις και οι σοφιστές είναι κάποιοι από τους στόχους της ζωντανής και καυστικής σάτιρας του Λουκιανού, με πρακτικό και ηθικό σκοπό. Είναι ένα πνεύμα φιλοπαίγμον, που διαθέτει ευστροφία, δύναμη περιγραφής, ζωηράδα και χάρη, γνώση, επιχειρηματολογική δεινότητα. Έτσι, κατορθώνει οι διάλογοί του αυτοί να γίνονται ελκυστικοί, απολαυστικοί, ώστε να επιτελούν το σκοπό τους: να ευαισθητοποιούν τον αναγνώστη τους, τέρποντάς τον και συνάμα διδάσκοντάς τον.