Ο Λουκιανός είναι σοφιστής του 2ου αι. μ.Χ. Με βάση τα δικά του έργα και τις δικές του δηλώσεις μπορούμε να εικάσουμε μόνο ότι γεννήθηκε περίπου το 125 στα Σαμόσατα στις όχθες του Ευφράτη, πόλη σε επαρχία της Συρίας, την Κομμαγηνή. Ο ίδιος ονόμαζε τον εαυτό του Σύρο και ντυνόταν κατά τον Συριακό τρόπο (Περί Συρίης θεού 1). Ο βίος του Λουκιανού δεν χαρακτηρίζεται από καμία συμμετοχή του στα πολιτικά γεγονότα της εποχής του, τον δεύτερο μεταχριστιανικό αιώνα. Η ζωή του είναι αυτή ενός ιδιώτη, που ζει στον δικό του κόσμο των γραμμάτων και φαίνεται όλα να συνάδουν με βίο «κυνικό» χωρίς πάθη, χωρίς συναισθηματικές εντάσεις.
Όπως είδαμε, τα επιχειρήματα της Παιδείας τον έπεισαν και αφιερώθηκε στη μελέτη της ρητορικής, και σύντομα απέκτησε απόλυτη δεξιότητα στην τέχνη αυτή. Έφυγε από το σπίτι του και συμπλήρωσε τις σπουδές στην Ιωνία, όπου σπούδασε ρητορική. Εκείνη την περίοδο η Μ. Ασία έχει χαρακτηριστεί η κοιτίδα της Δεύτερης Σοφιστικής. Εκεί μελέτησε τους αρχαίους Έλληνες κλασικούς και τα πρώτα χρόνια εργάστηκε στην Ιωνία και αργότερα σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αλλά περιόδευσε και στην Ιταλία, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος. [...]
Η λογοτεχνική δραστηριότητα του Λουκιανού ήταν αξιοσημείωτα μεγάλη: το σώμα των έργων που του αποδίδονται, που γνωρίζουμε από τα βυζαντινά χειρόγραφα, είναι 86 και κατά άλλους ερευνητές είναι 82. Τα μισά περίπου εξ αυτών θεωρήθηκαν κατά καιρούς ψευδεπίγραφα και νόθα.
Οι ερευνητές χωρίζουν τα έργα του σε τρεις κατηγορίες, έργα χωρίς διάλογο, έργα με διάλογο και στα ποιητικά. Τα έργα χωρίς διάλογο χωρίζονται σε ρητορικά, πραγματείες και επιστολικά. Πολλά από τα ρητορικά έργα ανήκουν στην πρώιμη περίοδό του, καθώς τότε είχε την ιδιότητα του σοφιστή και παρουσιάζουν ποικιλία.