Μια διαχρονική κριτική των δογματικών φιλοσοφιών και ιδεολογιών  Ο Λουκιανός, το πιο σπινθηροβόλο πνεύμα της Ύστερης αρχαιότητας, ο «πιο έλληνας από οποιονδήποτε άλ­λον σύγχρονό του», αγωνίστηκε με όλες του τις δυ­νά­μεις ενάντια στον σκοταδισμό, την αγυρτεία, τη μι­σαλ­λο­δο­ξία και –προπαντός– τη βλακεία. Μισήθηκε και δυσ­φη­μί­στηκε όσο λίγοι.  ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΚΩΜΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ “ΕΡΜΟΤΙΜΟΣ”  Ο ΕΡΜΟΤΙΜΟΣ: είναι ο μέσος άνθρωπος· εκείνος που έχει ανάγκη να πιστέψει σε κάτι που τον ξεπερνάει – ή σε κά­ποιον. Σε μια ιδεολογία, σε έναν ηγέτη, σε κά­ποια φιλοσο­φι­κή θεωρία ή θρησκεία… Πρόθυμος να γίνει οπαδός. Ο ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ: ο δικηγόρος του διαβόλου. Εκείνη η δαι­μό­νια φωνή της λογικής που απ’ το βάθος του μυα­­λού μάς καλεί να κρίνουμε, να αμφισβητήσουμε, να περιφρο­νή­σουμε τις επιθυμίες και τις ανάγκες που μας σπρώ­χνουν στις αγκάλες της θρησκείας ή της ιδεολογίας· να μη καταδεχτούμε να γίνουμε οπαδοί αλ­λά να δώσουμε αλη­θι­νό νόημα στη ζωή μας, με νη­φα­λιότητα όσο και με ζή­λο· απροσκύνητοι όσο και σεμνοί· ελευθερόφρονες ό­σο και ενάρετοι· κριτικοί όσο και δημιουργικοί· δημοκράτες όσο και αριστοκράτες· περήφανοι όσο και μετριοπα­θείς.