Σ' αὐτὸ τὸ βιβλίο, ὁ Ζ. Παπαντωνίου, ζωγράφος καὶ γελοιογράφος, συγγραφέας (µεταξὺ ἄλλων καὶ τοῦ καλύτερου ἑλληνικοῦ ἀναγνωστικοῦ ὅλων τῶν ἐποχῶν), πολιτικὸς καὶ πρῶτος διευθυντὴς τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης, µὰ πρωτίστως κριτικὸς τέχνης, περιγράφει τὶς ἐντυπώσεις του ἀπ' αὐτὸ τὸ ταξίδι καὶ παραλλήλως µᾶς παρουσιάζει τὸ Ὄρος καὶ τὸν ἀνατολικὸ µοναχισµὸ µὲ αἰσθητικὰ κριτήρια. Ἀκριβῶς ἕναν αἰῶνα µετά, ἡ περιγραφὴ ἔχει πλέον καὶ ἱστορικὴ ἀξία, ἀφοῦ ἀποτυπώνει ὄψεις τοῦ µοναστικοῦ βίου ποὺ χάνονται·