ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ Το αρχαιολογικό πλαίσιο της ελληνικής μυθολογίας Κυδωνία, 13ος αιώνας π.Χ.  Ένας σεισμός 6,5-7,5 Ρίχτερ φέρνει τους επιζώντες αντιμέτωπους με την καταστροφή και την κοινωνική εξάρθρωση. Για να εξευμενίσουν τους χθόνιους θεούς θυσιάζουν μια νεαρή γυναίκα και σαράντα εννέα ζώα. Άνθρωπος και ζώα σφαγιάζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, διασπείρονται πάνω από το ραγισμένο γύψινο δάπεδο μιας περίστυλης αίθουσας και σφραγίζονται με πέτρες. Η πράξη συνιστά μια χειρονομία βαθιάς ταπεινοφροσύνης και ευσέβειας. Η θυσία αποκαλύπτεται τριάντα τρεις αιώνες αργότερα, κατά την ανασκαφή του ανακτορικού συγκροτήματος της αρχαίας Κυδωνίας στον λόφο Καστέλλι Χανίων. Πρόκειται για την πρωιμότερη αρχαιολογική μαρτυρία ελληνικής μυκηναϊκής θυσίας παρθένου όπως περιγράφεται σε αναφορές που θεωρούνται μυθοπλασία. Μία απόδειξη της ιστορικότητας των μύθων. Μέχρι την τελευταία εικοσαετία του 20ού αιώνα ελάχιστα από τα σκελετικά υπολείμματα των αρχαιολογικών ανασκαφών διαφυλάσσονταν και μελετιόνταν. Χωρίς την ανθρωπολογική έρευνα η ανθρωποθυσία που προαναφέρεται θα είχε παραμείνει άγνωστη. Στο βιβλίο παρουσιάζονται ταφές εκτός νεκροταφείων, καθώς και ανθρωποθυσίες της προϊστορικής Κρήτης, κάποιες από τις οποίες είχαν αμφισβητηθεί. Η συγγραφέας ασχολείται με την έρευνα του σκελετικού υλικού της Μινωικής Εποχής από τη δεκαετία του 1970.