Ένας νεαρός Αθηναίος, ο Αρίστων, ενώ έκανε τον συνηθισμένο του περίπατο στην αγορά, συντροφιά με έναν φίλο του, δέχεται απρόκλητη επίθεση από πολυμελή ομάδα, με επικεφαλής έναν μεσήλικα, τον Κόνωνα. Ξυλοκοπήθηκε με πρωτοφανή βιαιότητα. Το κίνητρο, αφήνει να εννοηθεί, ήταν η εκδίκηση. Λίγο καιρό νωρίτερα, ο Αρίστων, ενώ υπηρετούσε στο Πάνακτο, φρούριο στη μεθόριο Αττικής και Βοιωτίας, είχε συμμετάσχει σε ομαδική καταγγελία κατά των γιων του Κόνωνα για ανάρμοστη συμπεριφορά. Παρά την αυστηρή επίπληξη του στρατηγού, το ίδιο κιόλας βράδυ οι γιοι του Κόνωνα εισέβαλαν στη σκηνή του Αρίστωνα και τον γρονθοκόπησαν. Θα μπορούσε κάλλιστα να τους είχε μηνύσει. Καθώς όμως είναι φιλήσυχος και μετριοπαθής, επέλεξε απλώς να κρατιέται μακριά από τέτοιους χαρακτήρες. Τα πράγματα όμως ήρθαν αλλιώς. Το μοιραίο εκείνο βράδυ διασταυρώνεται στην αγορά με έναν από τους γιους του Κόνωνα, τον Κτησία. Δεν ανταλλάσσονται λόγια ή χτυπήματα. Ο Κτησίας, ως συνήθως τύφλα στο μεθύσι, μονολογεί κάτι το ακατάληπτο και κατευθύνεται στη γειτονική συνοικία της Μελίτης, όπου ο Κόνων, σε ένα εργαστήριο έπινε μαζί με τους φίλους του. Τους ξεσηκώνει και τους οδηγεί στην αγορά. Ο Αρίστων, που συνέχιζε αμέριμνος τον περίπατό του, πέφτει πάνω τους. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ύστερα από τον ξυλοδαρμό, βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου.
Αυτή είναι η ιστορία από τη σκοπιά του ομιλητή. Η εκδοχή του Κόνωνα είναι πολύ διαφορετική. Επιστρέφοντας με τους φίλους του από ένα δείπνο, συνάντησε στην αγορά τον Αρίστωνα και τον γιο του να διαπληκτίζονται. Ό,τι κι αν συνέβη, ήταν μεταξύ τους ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμειξη.