Πρόκειται για μια ανάλυση των πλατωνικών διαλόγων χωρίς συστηματική ταξινόμηση του περιεχομένου τους κατά θέματα. Ο συγγραφέας αποφεύγει την υποταγή σε σχήματα και απόψεις που προσπαθούν να επιβάλουν μια συγκεκριμένη οπτική στη μελέτη των έργων του Πλάτωνα. Ιδιαίτερη προσοχή δίνει στη χρονολόγηση των διαλόγων και τη σκιαγράφηση του ιστορικού πλαισίου και της εποχής, δεδομένου ότι η κατανόηση των πλατωνικών κειμένων προϋποθέτει τη γνωριμία του αναγνώστη με τα πρόσωπα των διαλόγων, τα περισσότερα από τα οποία έπαιξαν σημαίνοντα πολιτικό ρόλο στην Αθήνα του 5ου και του 4ου αιώνα.
Ο Βρετανός φιλόσοφος Άλφρεντ Έντουαρντ Ταίηλορ (1869-1945) συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης διανόησης στους τομείς της ηθικής, της μεταφυσικής και της φιλοσοφίας της θρησκείας. Υπήρξε αυθεντία στην αρχαία ελληνική Φιλοσοφία, όπου διακρίθηκε κυρίως για τη  μελέτη του Πλάτωνα. Το βιβλίο του αυτό (1926) αποτελεί πλήρη ανάπτυξη της σκέψης του Πλάτωνα, ενώ το Σχόλιο στον Τίμαιο του Πλάτωνα (1928) είναι μια διεξοδική μελέτη της πλατωνικής κοσμολογίας. Η φιλοσοφία του Ταίηλορ εντάσσεται στην παράδοση του βρετανικού νεοεγελιανισμού και, μολονότι δέχτηκε ποικίλες επιδράσεις, παρέμεινε πιστή σε μιά θεϊστική και πνευματοκρατική ερμηνεία της πραγματικότητας.