Η συμβίωση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τα μέταλλα είναι άμεσα συνυφασμένη με την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, με τις διαδοχικές εποχές να ανοίγουν νέες τεχνολογικές και αισθητικές δυνατότητες. Ο σίδηρος είναι το μέταλλο που είχε την πιο δραστική επιρροή στην αρχιτεκτονική και το υλικό που άνοιξε μια νέα εποχή στην κατασκευαστική τέχνη θέτοντας παράλληλα τα θεμέλια για τη σύγχρονη οικοδομική παραγωγή.

Στην έκδοση αυτή διερευνώνται και περιγράφονται τα ιστορικά οικοδομικά συστήματα και τα αρχιτεκτονικά έργα με κυρίαρχο δομικό στοιχείο το σίδηρο, που χαρακτήρισαν τη διεθνή οικοδομική πρακτική μετά τη βιομηχανική επανάσταση έως τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η αναζήτηση των στοιχείων έγινε στη βάση πρωτότυπων αρχειακών πηγών, θεωρητικών κειμένων και κριτικών απόψεων με σκοπό να καλύψει το κενό που υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία πάνω στο αντικείμενο των ιστορικών σιδηρών κατασκευών.

Η Μαρία Δούση είναι διδάσκουσα στον Τομέα Ιστορίας Αρχιτεκτονικής, Ιστορίας Τέχνης, Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Αναστήλωσης του Τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.