" Η εργασία αυτή εκκινεί από την αντίληψη - θεμελιώδη και αυταπόδεικτη στους κύκλους των θεραπόντων την ιστορική επιστήμη- ότι η Ιστορία δεν μπορεί να γραφεί οριστικά. Είτε γιατί -όπως είναι λογικό- η ιστορική οπτική συνεχώς μεταβάλλεται, καθώς αλλάζουν οι εποχές, είτε γιατί νέα στοιχεία ανακαλύπτονται διαρκώς, τα οποία έρχονται να αναγκάσουν στην επαναξιολόγηση των έως τότε "θέσφατων" της ιστορικής έρευνας. Η παραδοχή αυτή οριοθετεί και το εύρος της συγκεκριμένης προσπάθειας, καθώς με αυτήν επιχειρείται αφενός η αξιοποίηση σύγχρονων ιστορικών προσεγγίσεων και αφετέρου η χρησιμοποίηση ανέκδοτου αρχειακού υλικού. Οι δυο αυτοί πυλώνες της διατριβής εκβάλλουν σε μια συνολική επανεκτίμηση του ιστορικού πεδίου, το οποίο, αναγκαστικά, ενσωματώνει τα πορίσματα της νεότερης ιστοριογραφίας σχετικά