Φίλοι αναγνώστες που το βιβλίο τούτο διαβάζετε, το κάθε πάθος από πάνω σας πετάξετε κι από το διάβασμά του μη σκανταλιστείτε: ούτε κακό ούτε προστυχιά μέσα του θα βρείτε. Κι αλήθεια είναι πως στάλα τελειότητας εδώ πάλι δε θα μάθετε, πάρεξ για το ζήτημα του γέλιου. Άλλο θέμα η καρδιά μου δε δύναται να διαλέξει, σαν βλέπει το σαράκι που σας σκάβει και σας τρώει. Κάλλιο για γέλια παρά για κλάματα να γράφω, αφού το γέλιο είναι γνώρισμα τ’ ανθρώπου μόνο.  Ο Φρανσουά Ραμπελαί (1483–1553) πρόσθεσε στην ευρωπαϊκή Αναγέννηση το μεγαλείο της φυσικής και πνευματικής ζωής με οδηγούς δύο γίγαντες: τον πατέρα Γαργαντούα και τον γιο Πανταγκρυέλ, με συνοδούς και φίλους, που οι ανθρώπινες διαστάσεις τους είναι πρότυπα ηθικής, παιδείας, ειρήνης, φιλίας. Μια ομάδα που διασχίζει τα άγονα και απονεκρωμένα εδάφη του σχολαστικισμού, της θρησκευτικής και πολιτικής απάτης, μάχεται τον παραλογισμό της εξουσίας, ορθώνει το «Μοναστήρι του Θελήματος», όπου άντρες και γυναίκες ζουν κατά το «θέλημά» τους.  Όσο για το ύφος και τη γλώσσα, η ακριβολογία συνυφαίνεται με τη βωμολοχία και τη γελοιοποίηση, δημιουργώντας τον μοναδικό «ραμπελαισιανό» κανόνα.  Ο Καζαμίας με τίτλο Πανταγκρυελίνειον Προγνωσιάριον για το έτος 1533 μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Ο αναγνώστης μπορεί να τον συμβουλευτεί, υψώνοντας το ποτήρι του προς τιμήν του πνεύματος του Ραμπελαί.