Tο βιβλίο του αείμνηστου Θοδωρή Αρχοντόπουλου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο ως προς τη συστηματική μελέτη των αδημοσίευτων τοιχογραφιών των δύο πρώτων στρωμάτων του ναού της Αγίας Αικατερίνης -το τρίτο στρώμα του στο νότιο κλίτος είχε ήδη δημοσιεύσει στις "Μελέτες του Αρχαιολογικού Δελτίου 41" (1986)- αλλά και ως προς την παρουσίαση και πρώτη απόπειρα υφολογικής κατάταξης ενός πλήθους άγνωστων στην έρευνα μνημείων της Δωδεκανήσου. Μέσα από το κείμενο αναδεικνύεται η ευρύτατη γνώση του συγγραφέα τόσο στον τομέα του αρχαιολογικού υλικού της Ρόδου και των υπόλοιπων νησιών της Δωδεκανήσου όσο και στον τομέα της τέχνης των Ιωαννιτών στη Δύση και τη σταυροφορική Ανατολή. Άριστος γνώστης της σχετικής βιβλιογραφίας, ο συγγραφέας συνδυάζει εύστοχα τις πληροφορίες των πηγών με τα αρχαιολογικά δεδομένα και δείχνει σφαιρική αντίληψη στην αντιμετώπιση της τέχνης λαμβάνοντας υπόψη τις ιστορικές και κοινωνικές παραμέτρους. Το έργο τού Θοδωρή Αρχοντόπουλου αποτελεί σημαντική συμβολή στη μελέτη της ζωγραφικής της Ρόδου και των Δωδεκανήσων κατά το 14ο και το 15ο αιώνα και στην έρευνα των εικαστικών αποτελεσμάτων της μακράς συμβίωσης του ελληνικού και φραγκικού στοιχείου σε περιοχές που παλαιότερα ανήκαν στο Βυζάντιο.