Οι περισσότεροι ιστορικοί θα παραδεχθούν ότι τα γραπτά της ιστορίας είναι προϊόν επιλεγμένης ανάγνωσης στοιχείων. Η ιστορία δεν είναι τόσο ύλη μιας πραγματικότητας, όσο είναι ύλη μιας ερμηνείας, επιτηδευμένης όχι μόνο από τον χρόνο και χώρο αλλά επίσης από τη δύναμη των σχέσεων.

Πολλοί ιστορικοί θα παραδεχθούν πως τα υπάρχοντα γραπτά για τις περισσότερες ιστορικές περιόδους είναι καθ’ αυτά περιορισμένα και προκατειλημμένα.

Οι όροι ιστορία και προϊστορία, αντί να είναι ισάξιες, αντανακλούν προκατάληψη υπέρ των γραπτών. Όπου δεν υπάρχει κείμενο, δεν έχουμε ιστορία, λέγεται, αλλά μόνο ένα προανάγνωσμα στην ιστορία.

Αυτός ο ονοματισμός αποτελεί σμίκρυνση της σημαντικότητας της προϊστορίας.