Από την αυγή των προϊστορικών χρόνων μέχρι και σήμερα, οι κάτοικοι της Θάσου πάντοτε έβρισκαν στα άφθονα προϊόντα της γης τους και στον πλούτο του υπεδάφους του νησιού, τα στοιχεία εκείνα που εξασφάλιζαν την τεχνολογική, την οικονομική και την πολιτιστική τους ανάπτυξη. Η αρχαιολογική έρευνα, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, έβγαλε στην επιφάνεια σημαντικά λείψανα πολιτισμών που άκμασαν σ' αυτό το νησί του βόρειου Αιγαίου, από την Προϊστορική περίοδο ως την Κλασική Αρχαιότητα και από τους Βυζαντινούς χρόνους μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Ανάμεσα στα λείψανα που ήλθαν στο φως, τα μνημεία και τα ευρήματα που δείχνουν την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων δεν είναι τα πιο ασήμαντα: εδώ και μερικά χρόνια, εξαιτίας της αναζωογόνησης του ενδιαφέροντος για την ιστορία της τεχνικής, αρχαιολόγοι, γεωλόγοι, φυσικοί και χημικοί τα μελετούν τόσο στην ίδια τη Θάσο, όσο και στην απέναντι μακεδονική ακτή. Ορυχεία, λατομεία και κεραμικά εργαστήρια εντοπίζονται, ανασκάπτονται και μελετώνται προγράμματα φυσικο-χημικών αναλύσεων αποκαλύπτουν τις σχέσεις ανάμεσα στα κατεργασμένα προϊόντα και στις πρώτες ύλες των ντόπιων φυσικών πόρων. Παράλληλα, προοδεύει επίσης και η γνώση των μνημείων της τεχνολογίας της νεότερης και της σύγχρονης εποχής: στη Θάσο, η τεχνολογία αυτή δεν αντιπροσωπεύεται μόνο με τα έργα του ντόπιου λαϊκού πολιτισμού, αλλά και με μνημεία του βιομηχανικού πολιτισμού της Ευρώπης και της Αμερικής του 19ου και του 20ου αιώνα. Το Διεθνές Συμπόσιο που διοργανώθηκε από τις 26 ως τις 29 Σεπτεμβρίου 1995 στα Λιμενάρια με σκοπό την παρουσίαση αυτών των ερευνών, ενείχε μια ιδιαίτερη σημασία: αρχικά, από το ίδιο το θέμα του, που μαρτυρούσε τη νέα διάσταση που έλαβε πρόσφατα η αρχαιολογική έρευνα, για την οποία η Θάσος αποτελεί ίσως ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα με πλούσια τεκμηρίωση επιπλέον, διότι τέτοιου είδους εκδήλωση ήταν η πρώτη που έγινε στην ίδια τη Θάσο τέλος, γιατί συνδιοργανώθηκε από την Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Καβάλας και από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας, ως επιστέγασμα της επί δεκαετίες καρποφόρας συνεργασίας τους, που δεν μπορεί παρά να συνεχιστεί και στο μέλλον. Η επιλογή των Λιμεναρίων, στο νότιο τμήμα του νησιού, για τη διεξαγωγή των εργασιών αυτής της συνάντησης, επιβλήθηκε από τα πράγματα: κάπως μακριά από το Λιμένα, την αρχαία πρωτεύουσα με τα κλασικά της μνημεία, αλλά σχεδόν δίπλα στα παλαιότερα γνωστά ορυχεία της Ευρώπης, τα παλαιολιθικά ορυχεία ώχρας στη θέση Τζίνες, και κοντά στο Παλατάκι, το επιβλητικό μνημείο βιομηχανικής αρχαιολογίας των εγκαταστάσεων εκμετάλλευσης μεταλλεύματος καλαμίνας, που ιδρύθηκαν στις αρχές του αιώνα μας από την εταιρεία Speidel, τα Λιμενάρια, συμβόλιζαν ταυτόχρονα τον πρόσφατο προσανατολισμό της έρευνας στη Θάσο και το θέμα του Συμποσίου με τις επιλογές του, αυτές της γεωγραφικής ενότητας και του χρονολογικού βάθους. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)